Category Archives: Aktivni turizam

Ribolov

Živi svet Plavskog jezera je veoma bujan i raznovrstan. Jezero ima desetine vrsta biljaka i zivotinja. Gazeći često u vodu do pojasa, meštani kose prostrane “podvodne livade” i tako obezbeđuju zimnicu za stoku.

Plavsko jezero je bogato ribom. Danas u njemu najviše ima: mladice, pastrmke, štuke, klenova, skobalja, mrene.

Paraglajding

Jedrenje padobranom (paraglajderom) je jedan od najmlađih vazduhoplovnih sportova i jedan od najlakših i najjednostavnijih načina da se ostvari san o letenju. Ovaj sport se intenzivno razvija i širi u poslednjih petnaestak godina i sve više uzima maha u sportskom vazduhoplovstvu. Osnovni razlog ovome je taj što ovaj sport ne zahteva prevelika finansijska sredstva, što je u današnje vreme nešto što se najmanje ima. Ta pristupačnost je laka i brza mogućnost samostalnog poletanja, ali zato i veliki rizik. Poletanje bez kvalitetne teoretske pripreme i praktične obuke, pod kontrolom instruktora, je velika šansa za nesreću. Zbog male brzine leta, svaka promena brzine vetra i turbulencija, mogu ugroziti bezbednost. Zato je dugotrajna i sistematska obuka jedini način, da se doživi i dugo uživa u jedrenju padobranom.

Biciklizam

Planinski bicikizam  je u plavskoj opštini zadnjih godina postao sve popularniji i interesantniji sport. Koordinator sekcije je sa poznatim biciklistom Jovanom Erakovićem iz Beograda , ispitao sve terene na ovom području kojima će se u narednom periodu markirati biciklističke staze.

Među brojnim atraktivnim stazama posebno se ističe kružna bicikistička staza Plav-Hridsko jezero-Bogićevica-Babino polje-Plav, u dužini od 52km.

U okviru dugoročne saradnje sa Ministarstvom održivog razvoja i turizma i Nacionalnom turističkom organizacijom na diversifikaciji i poboljšanju turističke ponude regiona, Regionalna razvojna agencija je okončala postavljanje signalizacije na jednoj od pet nacionalnih vrhunskih staza za planinski biciklizam, TT3. Standardizovana signalizacija (žuti aluminijumski putokazi i narandžasti piktogrami na metalnim stubovima i planinarske oznake bojom) postavljeni su na više od 170 mjesta i raskrsnica, a posjetiocima je dostupan i GPS treklog staze. Staza polazi i završava se u Mojkovcu, i na svom putu prolazi kroz neke od najljepših pejzaža u zemlji, uključujući Nacionalne parkove Biogradska gora i Prokletije, planine Bjelasicu, Komove, Mokru,i Hajlu, jezera Biogradsko, Šiško, Ševarinu, Plavsko i Hridsko, guste šume, slikovite planinske pašnjake i doline bistrih planinskih rijeka.

Završetkom projekta Vrhunska biciklistička staza 3, jedne od 5 nacionalnih staza koja pokriva 6 opština sjevernog regiona Crne Gore, stvorena je osnovna infrstruktura za razvoj lokalnih biciklističkih staza.

Tri stotine kilometara duga biciklistička ruta “Vrhunska staza” broj 3 upoznaće znatiželjnog i otkrića žednog putnika na dva točka sa predjelom na istoku Crne Gore, koji je na sjeverozapadnom uglu omeđen Mojkovcem i planinom Bjelasicom, na jugozapadu Komovima, na jugu dolinom Plava, Plavskim jezerom, Kršem Bogićevice, Hridskim jezerom i albanskom granicom, na istoku i sjeveroistoku planinom Hajlom, granicom sa Kosovom i mjestašcem Rožaje, a na sjeveru Beranama.

To je carstvo u kome se visine i daleki vidici prepliću sa tajanstvenim šumama i dolinama, a pejzaži se mijenjaju i razlikuju kao da su udaljeni stotinama kilometara. Iz planinske samoće u pitome naseljene predjele, iz zelenih prostranstava u plavetnilo jezera i rijeka, sa krševa i litica u pašnjake i livade – to je meni za ovu veliku gozbu, koja nikoga neće ostaviti ravnodušnim ili gladnim trajnih uspomena.

Proći rutu TT3 nije lako. No da bi se savladala dovoljna je dobra a ne vrhunska kondicija – daleko važniji će biti pozitivni pristup, dobra volja i dobro planiranje (tako da za teže dionice uvijek imamo dovoljno vremena). Osim toga, krajevi kroz koje ćemo proći neće prestajati da nas ushićuju i inspirišu, a konačni dobitak – poezija putovanja egzotičnim predjelima i sreća da vidimo neka od najljepših mjesta u Crnoj Gori – biće neuporedivo veći od količine uloženog znoja. Svaki pravi ljubitelj prirode zna da je ovo odlična trgovina.

Tura se može preći i sa teretom na biciklu (oprema za kampovanje i sl.) ali zbog pojedinih težih djelova preporučujemo da teret bude što manji – uz dobro planiranje, noćiti se može uvijek pod krovom, a i zalihe hrane i vode ne moraju biti veće od poludnevnih. Voda na svim usputnim izvorima je dobra za piće.

Zbog zabačenosti mnogih dionica preporučuje se vožnja u društvu, a kao minimum opreme sa sobom treba imati kartu i kompas (ili, mnogo bolje, GPS uređaj), mobilni telefon, baterijsku lampu, osnovni alat za bicikl i rezervnu gumu.

Planinarenje

Dugo su Prokletije predstavljale bijelu mrlju na karti Evrope, kao neistraženo područje izuzetnih potencijala. Kao i na drugim visokim planinama, planinarenje na Prokletijama prije II svjetskog rata imalo je pretežno naučno istraživački i ekspedicioni karakter. Naime, prvi posjetioci Prokletija bili su naučnici. Među njima prednjače prirodnjaci, naročito geografi, botaničari i geolozi.
Hronika istraživanja i osvajanja Prokletija upravo počinje s putovanjem Francuza Ami Buea i njegovog pratioca Vikesnela. Oni su još 1836.godine, kao prvi evropski putnici, prepješačili dio Prokletija duž „pećkog puta” između Gusinja i Skadra. Ovo putovanje je imalo karakter geografskog otkrića, jer se tada prvi put u Evropi pronio glas o postojanju „veličanstvenih Alpa na jugu Evrope”. Jedan od pionira u osvajanju, istraživanju i popularisanju Prokletija je i veliki geograf J. Cvijić. On je u nekoliko navrata u periodu od 1901. godine obilazio ove planine da bi rezultate svojih istraživanja objavio u nizu svojih radova.
U Plavsko-Gusinjskom, dolini Ropojana regionu nalaze se najveći vrhovi Crne Gore: Zla Kolata (Kolata e Keć) 2534 m n.v., Dobra Kolate (Kolata e mir) 2528 m n.v. i Rosni Vrh (Maja Rosit) 2525 m n.v. i svi su veći od Bobotovog Kuka na Durmitoru koji se po nekim dokumentima ističe kao najviši vrh u Crnoj Gori (2522 m n.v).
Babino polje – Bogićevica tipičan je visoko- planinski prostor koji zauzima istočni dio Nacionalnog parka „Prokletije“, u Opštini Plav i čini granično područje sa susjednom Albanijom i planinskim obodom Metohije. U ovoj zoni je formirano nekoliko prostornih visokoplaninskih lanaca alpskog izgleda i karakteristika. U centralnom i zapadnom dijelu, u „carstvu četinarskih šuma”, nalazi se visokoplaninski masiv Bogićevice (Hridski krš – 2358, Veliki Krš – 2.374 m i Tromeđa – 2.365 m) i živopisno Hridsko jezero na nadmorskoj visini od 1.980 m, smješteno u srcu istoimenog rezervata Nacionalnog parka. Na palezojsko-škriljastoj geološkoj osnovi i prostranim pašnjačko-livadskim terenima, pod najrazličitijim uglovima i visinskom razlikom od 900 m formirano je prirodno i kontinuirano bogićevičko skijalište površine više od 1.000 ha (oko 10.000 m denivelacije), na kome je moguće organizovati sve vrste alpskih i nordijskih disciplina i rekreacija na snijegu. Po veličini ovo je drugo skijalište na čitavom prostoru Crne Gore, odmah iza bjelasičkog.
Dolina Grebaja predstavlja glavni centar sportsko- rekreativnog planinarenja i alpinizma u crnogorskom dijelu Prokletija. Ovdje su podignuta dva planinarska doma: „Prokletije” i „Karanfil”, oba sa po 30 ležaja. Na samom ulazu u Grebaje stoji tabla na kojoj piše: „Kad je bog stvorio planinu, sigurno je mislio na čovjeka, da mu život učini ljepšim” – dobro došli u Grebaje, oazu mira i ljepote. Od 1980. godine u Grebaji se organizuju brojna logorovanja planinara, a održavaju se i kursevi iz planinarstva i alpinizma. Prije svega zahvaljujući, planinarskim potencijalima Karanfila, dolina Grebaje je postala najatraktivniji planinarski centar Prokletija. U cjelini, stijene i vrhovi Karanfila (2460- 2490 m n.v.) pružaju velike mogućnosti planinarenja i alpinizma, – počev od lakih, pa do ekstremno teških uspona. Sa Karanfila se pruža izvanredan pogled na Albanski dio Prokletija gdje se i nalazi najveći vrh sa te strane granice (Maja Jzererce – 2695 m). Takođe, staze vode i do vrha – Očnjak (Maja Nj eri krit – smrznuti čovjek) na nadmorskoj visini od 2185 m n.v, Kotlovi (1.600 m n.v.) sa prelijepom stijenom Koplje, visine 300 m, Karalula (1915 m n.v.) Volušnica (1879 m n.v) koja se nalazi u istoimenom rezervatu Nacionalnog parka „Prokletije“ , itd.

Rafting

Rijeka Lim nastaje na visini od 907 metara nadmorske visine isticanjem iz Plavskog jezera. Međunarodna je rijeka koja u dužini od 220 km protiče kroz Crnu Goru, Albaniju, Srbiju i Bosnu i Hercegovinu i uliva se u Drinu.

Sama rijeka formira kompozitnu dolinu u kojoj se naizmjenično smjenjuju klisure i kotline, a oblast oko nje se naziva Polimlje. Ono je poznato po svojim kulturno-istorijskim spomenicima.

Danas je rijeka poznata kao jedna od najatraktivnijih rijeka za splavarenje. Početkom ljeta, najdirektniji kontakt s ovom rijekom imaju učesnici Limske regate. Kažu da je to nezaboravan doživljaj, sa puno adrenalina, a Tifran, klisura na 5-6 kilometara nizvodno od Berana, prelijepa, veoma uzbudljiva.Iako je splavarenje u svojoj izvornoj formi kao način transporta drvene građe poznato već stotinama godina, splavarenje Limom u vidu sporta ima relativno kratku tradiciju. Možemo slobodno reći da je u neku ruku otkriće 21 veka. 16 juna 2000. godine po prvi put se organizovano ušlo u avanturu splavarenja rijekom Lim, kada je grupa entuzijasta planinarsko –skijaškog kluba ‘’Kolovrat’’ organizovala prvu regatu i počela polako da piše novu istoriju Lima.Od tada svake godine organizuje se sada već tradicionalna sportsko- turistička manifestacija Limska regata u trajanju od 3 dana splavarenja koja kreće iz Plava i završava se u Prijepolju. Ukoliko ste zainteresovani za splavarenje cijelim tokom Lima, optimalno vrijeme je do kraja juna jer gornji tok Lima se puni isključivo od snježnice sa Prokletija i Komova. Čim nestane snijega smanjuje se i količina vode što otežava splavarenje.Sama regata je međunarodnog karaktera kako zbog splavarenja kroz dve države, tako i zbog velikog broja učesnika koji dolaze iz cijele bivše Jugoslavije pa čak i šire. Rafting Limom je jedna od avantura koju ne smijete propustiti. Lim je rijeka čiji su kanjoni urezani u visoke stijene obrasle šumom stvarajući prizore za uživanje. Rafting Limom je intersantan zbog velikih brzaka nakon kojih slijedi miran dio toka. Prizori tamne dubine rijeke ili oblo kamenje u plićacima zauvijek će vam ostati u sjećanju. Lim ima i veliki broj mostova kao i nekoliko manastira koji se nalaze u samoj blizini.Lim je jedna od rijetkih rijeka na kojoj možemo uživati u veoma bistroj i relativno toploj vodi i svežem planinskom vazduhu sa Komova i Prokletija. Čarobni tok, šum vode i tajanstveni bukovi su ono što ovaj rafting Limom čini nezaboravnim i nestvarnim. Ispod mosta na izvoru rijeke Lim iz Plavskog jezera polazi se na put do Andrijevice dug 28 km u trajanju od oko četiri sata sa padom od 4,4 do 6,3% i težinom II-IV po klasifikaciji.Na nekoliko kilometara ispod grada Berane nailazimo na moćne litice kanjona Tifran koji je dug 1500 m, a visok 400 m. Približavajući se ne vidimo mu ni početak ni kraj, a zaglušujuća buka vode izaziva strahopoštovanje. Sve što smo do sada naučili doći će do izražaja. Jahaćemo na talasima Malog i Velikog Tifrana koji su kategorisani ocenom IV zbog izuzetne konfiguracije terena i velikog pada što rafting Limom čini posebnim.